زبور داود
واژه هاي خاموش
دانه های گندمند زیر خشم سنگ آسیاب خرد میشوند. غصه های آسبان پیر و ترس از عقیم ماندن زمین هجوم آب را کسی بیفکند از آسیاب.
نوشته شده در دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت
23:9 توسط داود| |
دگر این پنجره را رو به کسی باز نکن
